Nieruchomość jest obiektem wielowymiarowym, można ją rozpatrywać w kontekście ekonomicznym, technicznym i prawnym.
W myśl przepisów Kodeksu cywilnego „nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.”
Zgodnie z powyższym możemy wyróżnić trzy rodzaje nieruchomości:
-nieruchomość gruntową,
-nieruchomość budynkową,
-nieruchomość lokalową,
(więcej informacji nt. klasyfikacji zostało zamieszczone w odrębnym wpisie https://wycenieto.pl/2023/02/09/nieruchomosc-jaka-jest-jej-definicja-oraz-klasyfikacja/).
Nieruchomość w ujęciu technicznym obejmuje elementy infrastrukturalne, budowlane czy technologiczne. Natomiast jedną z cech fizycznych nieruchomości jest jej stałość w miejscu co powoduje, że nie może być ona sama w sobie przedmiotem obrotu rynkowego, lecz prawa do nieruchomości. Tak więc fizyczne i prawne ujęcie nieruchomości jako rzeczy i własności, poszerzone o obrót rynkowy, nadaje jej ekonomiczny wymiar. Nieruchomość może być przedmiotem m.in. sprzedaży, zamiany, użytkowania, najmu czy dzierżawy. Wykorzystywana jest w celach zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych, jak również jako źródło inwestowania i osiągania dochodów, ochrony kapitału przed inflacją czy przedmiot zabezpieczenia wierzytelności kredytowej.
Nieruchomość wydzielona fizycznie i prawnie, może podlegać obrotowi rynkowemu, a to uwalnia drzemiący w niej potencjał, kreując wartość dodaną. Przede wszystkim zaspakaja potrzeby mieszkaniowe, jest przedmiotem działalności komercyjnej czy inwestycji. Efektywność wykorzystania nieruchomości przekłada się na wartość ulokowanego kapitału, co kształtuje jej ekonomiczny aspekt.
